انس را هم شامل مىشود . وجه به رخ كشيدنِ سستى ايمان بشر در قرآن ممكن است گفته شود : چرا خداوند در قرآن اين غفلت و سستى در ايمان را به رخ بشريّت مىكشد ؟ چرا خداوند مىگويد : عدّه‌اى هستند كه در هيچ شرايطى ايمان نخواهند آورد و اين مطلب را مكرّراً در قرآن آورده است ؟ در اوّل سوره‌ى بقره اشاره شده است كه : عدّه‌اى در هيچ شرايطى هدايت را پذيرا نمىشوند ؛ حتّى اگر آيات الهى بر آن‌ها نازل شود و پيامبران با معجزه‌ها براى هدايت آن‌ها برانگيخته شوند . « 1 » اصولًا حكمت اين همه تكرار سرزنش در قرآن چيست ؟ به نظر مىرسد اين كار دو حكمت دارد : حكمت اوّل اين است كه اگر ما ديديم در ميان مردم افرادى هستند كه در ظاهر عاقل ، حكيم و اهل فهم و شعور مىباشند ؛ ولى به قرآن و پيامبر صلى الله عليه و آله ايمان ندارند و كجراهه مىروند ، زود قضاوت نكنيم و اين امر را به حساب نقص و كاستى در قرآن و معجزات پيامبران قرار ندهيم . بلكه بايد به اين معنى حمل كنيم كه اين جماعت ، در ظاهرْ اهل فهم و شعور به نظر مىرسند و در باطن كور و كر هستند و از عقل بهره‌اى ندارند . غفلت وجود آن‌ها را فراگرفته و تقصير آن‌هاست . بشر حسّى بسيار قوى در اندرون خود دارد و مايل است با جامعه‌اى كه در آن زندگى مىكند ، هماهنگى داشته باشد . مثَل فارسىِ « خواهى نشوى رسوا همرنگ جماعت شو » گوياى اين واقعيّت است . همين كه فرد ببيند كه عدّه‌اى به راهى مىروند ، تمايل به همراهى با آنان در وجودش ايجاد مىشود . قرآن مىخواهد با تكرار سرزنش به بشر بگويد :

--> ( 1 ) - / به آيات 6 - / 20 سوره ى بقره مراجعه شود .